تبلیغات
بازگشت به طبیعت - صعود به قله ی دماوند( جبهه ی شمال شرقی )
صعود به قله ی دماوند( جبهه ی شمال شرقی )

کوله بار سخت سنگین را بر دوش کشیدن 

   از بلند یال ها بالا کشیدن

      پا نهادن بر چکاد کوهستان 

        ره بریدن در اریب صخره های مرگبارش

            و فرو رفتن به عمق دره های پر شیارش 

               پنجه افکندن به یخ های یخارش 

                       کار هر کس نیست خاصه آن جا که چکاد کوه زیبای "  دماوند  "  است.


دوشنبه : 90/4/27

صبح تعداد 14 نفر ( 3 نفر خانم و 11 نفر آقا ) ، از نیشابور به راه می افتیم. بعد از ظهر به روستای گزانه با ارتفاع 1650 m رسیده و پس از مرتب کردن کوله ها در ساعت 20:30 حرکت می کنیم.برای طول مسیر از داخل روستا آب بر می داریم.

راهنمای برنامه، آفای آذرین که تاکنون بیست و نه بار این قله را صعود کرده اند ، به مامی گویند که : این مسیر،سخت ترین و طولانی ترین و در عین حال زیباترین مسیر صعود به دماوند است.

بعد از عبور از رودخانه ، هوا کم کم تاریک می شود .چراغ پیشانی ها را روشن می کنیم و در تاریکی شب به راهمان ادامه می دهیم .پس از چهار ساعت کوهپیمایی با کوله های سنگین در ساعت 00:30 به استله سر رسیده و بعد از برپایی چادر ها و صرف شام می خوابیم.



سه شنبه : 90/4/28

بعد از خوردن صبحانه ، در ساعت 7  با کوله ی شب مانی به راه می افتیم.طبیعت و پوشش گیاهی بسیارزیبای منطقه ، همه را به وجد آورده و البته با نگاه کردن به دماوند کمی هم نگرانیم ، چرا که مسیر بسیار طولانی را در پیش داریم.

در چشمه ی پهن کوه ،کمی استراحت می کنیم و همین طور آب برای طول مسیر بر می داریم. به مسیرمان ادامه می دهیم .راهنمای برنامه به ما خاطرنشان می کند که سخت ترین قسمت برنامه ،بالارفتن از منار است .بنابراین در چشمه ی شیر فتان ( چشمه مازیار )، که زیر قله ی منار است و آخرین چشمه ی این منطقه است آب برداشته و به سمت مناربه راه می افتیم . 

همگی خسته شده ایم تا این که درساعت 16 به قله ی منار با ارتفاع 3950 m می رسیم . برای استراحت و البته صرف ناهار، روی منار توقفی داریم .



از منارتا پناهگاه 1/5 ساعت زمان می برد .بعد از ناهار ، به راه افتاده و در ساعت 18:30 به پناهگاه تخت فریدون با ارتفاع 4450 mمی رسیم . به خواست راهنما همگی باید بیرون از پناهگاه ، چادر بزنیم.


چهارشنبه : 90/4/29

ساعت 7 صبح همگی با کوله ی حمله ،برای صعود آماده ایم دیگر از کوله ی سنگین خبری نیست .احساس سبکی می کنیم .هوا کمی سرداست ولی این هوا برای من بسیار عالی است و پا کوب، مسیر گرده ای قله را نشان می دهد.


 معروفترین یخچال عظیم دماوند یعنی یخار که ازارتفاع 4350 m تا ارتفاع 5300 m بام برفی ادامه دارد در کنارمان خودنمایی می کند و تا پایان بام برفی همراه ما است. این مسیر طولانی هفت ساعته را می پیماییم تا این که در نزدیکی قله ،  مه شدیدی همه جا را در بر می گیرد . هوا بورانی و برفی می شود و با وزش باد و هدایت گوگرد ها به طرفمان و استشمام آن کمی برایمان آزاردهنده است. 


بالاخره در ساعت 14 بر فرازقله ی دماوند " بام ایران " با ارتفاع 5671 m می ایستیم . قرار بود ناهار را در قله بخوریم اما با خراب شدن هوا و مه شدید مجبوریم که سریع قله را ترک کنیم. مسیر فرود را در پیش می گیریم و در ساعت 19 همگی به پناهگاه می رسیم.



پنج شنبه : 90/4/30

صبح چادرها را جمع می کنیم وبه طرف روستای گزانه به راه می افتیم . در طول مسیر سعی می کنیم از طبیعت زیبای منطقه لذت ببریم .در ساعت 14 به گزانه رسیده وبه طرف آبگرم لاریجان که در 11 km شمال گزنک در جاده ی هراز واقع شده ، می رویم تا خستگی این مسیر طولانی را از تن به در کنیم وپس از آن یک ناهار مفصل در لاریجان.

در برگشت با آن ها نیستم واز همنوردان خوب سفرم ، خداحافظی کرده و به تهران می روم.


بقیه ی عکس ها در ادامه ی مطلب

 

روستای گزانه

استله سر ، محل شب مانی 


به طرف منار 



به همراه برادرم هادی


صبح حرکت از پناهگاه به سمت قله


بر فراز قله ی دماوند

برگشت به پناهگاه



برگشت به گزانه


روز هایتان رنگارنگ





طبقه بندی: قله های ایران،
برچسب ها:روستای گزانه، استله سر، پناهگاه تخت فریدون، قله ی دماوند، بام ایران، جبهه ی شمال شرقی،

[ یکشنبه 19 مرداد 1393 ] [ 08:09 ق.ظ ] [ مژگان فرهادی ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه